Metro en Vigo

Vemos en www.metrodevigo.es una web sobre un servicio ficticio de Metro en Vigo donde podemos ver posibles rutas y horaros.
Leer más de este artículo

Fotodenuncia

O Gran Burato

Todo comezou no 2002, cando o famoso petroleiro Perstige afundíase en augas galegas manchando toda a costa de chapapote e petróleo. Afundíuse a 250 km das costas de Galicia, facendo este recorrido:

Imaxe: http://www.cedre.fr/

Anos despoís, o Consello Superior de Investigacións Marítimas (CSIC) levou a cabo un traballo centífico para determinar os riscos xeológicos na zona do afundimento. Este proxecto denominouse ERGAP, e nel participaron o Instituto de Ciencias do Mar de Barcelona, o Instituto Xeolóxico e Mineiro, as Universidades de Vigo e Cádiz e o Instituto Español de Oceanografía.

Foi a mediados do 2007 cando nese traballo científico atoparon o maior cráter de orixe gasista do mundo. Parece ser, según os científicos, que se orixinou a partir dunha explosión de gas fai varios miles de anos.

O Gran Burato atópase nin máis nin menos que a unos 1700 metros de profundidade e aínda non se sabe se paga a pena tanto esforzo polo que poida haber. Medio millón de euros despoíos, tan só sabemos que os primeiros indicios permitirían confirmar a presenza de gas, susceptible de explotación comercial. Pero, ¿será rentable a sua explotación? Esto teno que decidir a petroleira. En principio, o traballo dos científicos está orientado a lograr datos que atraigan á inversión de capital privado (Petrobas ou Exxon son as únicas que parecen ser quenes de extraer gas a esa profundidade)

En todo caso, este é un tema que vai para longo. As petroleiras, tecnolóxicamente, non serían capaces de chegar a esa profundidade ata dentro de dúas décadas. Aínda que os científicos queren sinalar que encontrar Gas no Gran Burato sería un empuxe moi forte para Galicia xa que xa non tendríamos que mercalo fora, pero que en ningún caso non convertiríamos nunha Arabia Saudi.

Comentar no foro: http://www.forodevigo.es

 

Fontes:

http://www.xornal.com/artigo/2010/02/05/unknown/galicia-lanza-busqueda-tesoro-gran-burato/2010020523394200461.html

http://www.atlantico.net/noticia/115520/gran/burato/

http://www.lavozdegalicia.es/dinero/2009/12/21/0003_8185698.htm

http://www.genciencia.com/geologia/el-csic-estudia-los-riesgos-geologicos-de-la-zona-donde-se-hundio-el-prestige

Correos

El miércoles recibo una notificación en mi buzón de que tengo que ir a recoger un paquete a la oficina de Correos de la calle Coruña. No es la primera vez que voy y sé que el horario es ininterrumpido desde las ocho y algo de la mañana hasta las ocho y algo de la tarde. De todas formas, en el papel me informan de que efectivamente ese es el horario en que puedo hacer la recogida.

El viernes, dos días después, me acerco hasta la oficina a las cinco de la tarde y me la encuentro cerrada y con las luces apagadas. No hay ningún sólo papel en la puerta que me informe de porqué está cerrada la oficina. Eso sí, hay un letrero que me informa de que al día siguiente, sábado día 1, no se repartirá correo debido al paso de la Vuelta Ciclista a España. Toma ya. Me surgen varias dudas:

- ¿Por qué coño me mandan un papel en el que dicen que puedo ir de lunes a viernes de 8.30 a 20.30 a hacer la recogida si luego está cerrado? ¿No pueden indicar que ese día va a estar cerrado?
- ¿Por qué coño no han puesto un aviso en la puerta diciendo porqué está cerrado?
- ¿Por qué coño no son más previsores y reparten el correo del sábado desde otras oficinas?
Y sobre todo

- ¿Por qué coño estaba cerrada la oficina de Correos un viernes a las cinco de la tarde?

Acepto respuestas en los comentarios.

Siempre que paso por delante de las paradas de Vitrasa, me es imposible dejar de fijarme en la gente que está esperando el bus. Al igual que en la gente que ya está dentro de él. A veces hace falta subirse en el transporte urbano para darse cuenta de lo grande o pequeña que es una ciudad, o lo mucho o poco cosmopolita que puede ser.

Los transportes urbanos son entrañables. Posiblemente sean el único lugar de una ciudad donde pueden coincidir personas de estilos, costumbres o religiones totalmente diferentes. Los Vitrasas se han convertido en pequeñas Torres de Babel donde se puede ver a mi abuela compartiendo asiento con un rapero, por ejemplo.

La próxima vez que suba a uno, mire a la gente que le rodea e intente imaginarse cómo es su vida: a dónde van, a donde viene, a quien van a ver, si coge el bus a menudo o no… Y cuando lo haga, no olvide que posiblemente, ellos estén haciendo lo mismo con usted.

Si hay algo que me pone nervioso, es cuando me preguntan dónde queda tal calle o tal sitio. En cuanto sueltan la pregunta, es como una carrera por dar la mejor respuesta en el mínimo tiempo posible. Queremos que la otra persona sepa, con dos palabras, exactamente a dónde tiene que ir.
Inexplicablemente, hay alguna razón por la que en ese momento nos es imposible recordar el camino más corto (o más fácil) para llegar a ese punto.
Por supuesto, siempre recuerdo el camino correcto 5 minutos después de haberme despedido del interrogante.
Algo parecido ocurre también cuando te preguntan la hora. Yo personalmente tengo la mala suerte de que siempre que me preguntan la hora son las 15.37, o las 21.23, o algo así, por lo cual nunca tienes npi de qué responder. “¡Sólo tienes que decir lo que pone tu reloj!” Pero no es tan fácil.
Veamos, que si son las 15.37… ¿Qué dices? ¿Las 3 y media pasadas? ¿Las 4 menos veinte? ¿Las 4 menos veinticinco? ¿Cómo puedes decidir algo tan difícil en tan poco tiempo sin parecer jilipollas?

Volviendo al tema de la gente que te pregunta por un lugar, lo peor es ese sentimiento de culpabilidad por haberle indicado “no de la mejor forma posible” su camino. Y siempre te queda la curiosidad de ignorar si habrá llegado bien a su destino.
Eso sí, no hay mejor sensación que cuando estás completamente seguro de que le has indicado bien, y que llegará a tu destino. Entonces puedes sacar pecho y mostrar orgulloso, que eres un buen ciudadano.

PD. Lo siento por quien me preguntó hoy cómo se llegaba al Alcampo, espero que haya llegado bien.

Viernes

Es viernes. Uno de esos viernes típicos de Vigo. Ahora llueve, ahora hace sol, ahora hace frío, ahora quítate al abrigo… Circulando en moto por el Paseo de Alfonso, uno se da cuenta de que es viernes. Y de que llueve. Pero ni la lluvia que te golpea el casco, ni la que te salpica el coche de delante, ni el tráfico que no te deja circular ni aun yendo en moto, te puede quitar la satisfacción de que por fin el trabajo se ha terminado y tocan dos días de descanso.

¿Qué hacer un fin de semana en Vigo? Yo personalmente disfrutaré de los deportes en el Pabellón de las Traviesas con el Balonmano y en Balaídos con el Celta. Esperemos que el tiempo incite a dar un paseo. ¿Y tu? ¿Qué harás este fin de semana?

Seguir

Get every new post delivered to your Inbox.

Únete a otros 306 seguidores